Pierwsza część Advance Wars szybko zyskała sobie rzesze fanów na całym świecie dzięki ogólnemu geniuszowi produkcji. Po tak wielkim sukcesie można było spodziewać się kolejnej odsłony, która na rynek trafiła dwa lata później. I choć dostajemy więcej tego samego, to nie ma na co narzekać.
Po zakończonym żywocie NegoGeo Pocket Color, SNK jakby znikło z rynku gier na kilka lat. Wraz z ich powrotem, posiadacze GBA dostali nie lada niespodziankę – zupełnie nową odsłonę serii Metal Slug, która przez długie lata królowała w salonach gier. I to, co otrzymaliśmy z pewnością zadowoli każdego fana mocnych wrażeń.
Wario nie ma łatwego życia. Jest mniej popularny od Maria, brak mu powodzenia u kobiet i większość jego wspaniałych pomysłów kończy się klęską. Jednak od czasu wynalezienia swojego własnego studia developerskiego pod nazwą WarioWare, wszystko się zmieniło. Nasz kochany grubasek świętuje ogromne zarobki wymyślając coraz to nowsze zabawki. Jego najnowszy produkt jest naprawdę rewelacyjny.
Tak to już jest – czekając na sequel wspaniałej gry, pokładamy w nim wielkie nadzieje. Chcemy, aby poprawiono grafikę, usprawniono gameplay i jeszcze bardziej dopieszczono efekt końcowy. Niestety, często zdarza się, że zamiast obiecanej drugiej części, otrzymujemy produkt z dopiskiem „1.5”.
Kto by pomyślał, że małe stworki, które narodziły się w głowie Satoshiego Tajiri mogą stać się międzynarodowym hitem? Co się do tego przyczyniło? Prosta, a zarazem wciągająca rozgrywka czy może ogromna liczba małych stworzonek? Ale czy to jest teraz ważne? Pokemony są zjawiskiem niecodziennym i nikt tego już nie zmieni. Gry z tej serii sprzedają się w niewiarygodnych ilościach i stały się jedną z kluczowych marek Nintendo.
Co składa się na grę idealną? Piękna grafika, interesujący scenariusz, muzyka niczym z kinowego hitu, rozbudowani bohaterowie, czy może setki godzin poświeconych na jej ukończenie? Wyliczać tak można aż do nieskończoności, a i tak takiej pozycji po prostu nie znajdziemy. W przeszłości mogliśmy zauważyć wiele prób stworzenia takiego tytułu i trzeba przyznać, że niektórzy byli bardzo blisko osiągnięcia swojego celu. To samo można powiedzieć o Camelot.
Czy zastanawialiście się kiedyś jak wciągająca może być jedna minigra? Z pewnością dostarczy ona kilka minut dobrej zabawy, lecz po jakimś czasie się znudzi. Teraz pomyślcie o ogromnej ilości takich mikrogierek zamkniętych na jednym cartridge’u, a do tego nienudzących się nawet po długim graniu. Tylko Nintendo mogło na to wpaść. Jednak, aby jeszcze dopieścić i tak już wspaniały pomysł, Big N wkręciło w to wszystko zwariowanego Waria.
Klimatyczna, można powiedzieć „straszna” muzyka towarzysząca rozpoczynającemu się intru sprawiła, że poczułem lekki dreszcz. Taki dreszcz, jaki dostaje każdy fan serii po pierwszym odpaleniu nowej odsłony gry. Mowa tu oczywiście o Metroidzie – grze, która miała swoje początki jeszcze na niezapomnianym NESie. Na kolejne części musieliśmy czekać dosyć długo, lecz zostało to nam wynagrodzone. Otóż w tym samym czasie wychodzą dwie kontynuacje – Metroid Prime na NGC i Metroid Fusion na GBA. Dobrze zapamiętajcie te nazwy.
