First-person shootery są wyjątkowo nieprzyjaznym gatunkiem dla konsol domowych. W głównej mierze rozchodzi się o sterowanie. Wielu twierdzi, że nic nie zastąpi klawiatury i myszki, a twórcy dwoją się i troją, aby zadowolić wybredne gusta graczy. Panom z Free Radical po części się to udało.
Nie każdy je pamięta, nie każdy w nie grał, ale wszyscy chętnie o nich rozmawiają. Mowa oczywiście o grach minionego stulecia, czyli klasykach. Jak można zaobserwować, GBA jest wprost idealną maszynką do kompilacji tego typu. Autorzy nie muszą się zbytnio męczyć z usprawnieniami, wystarczy tylko odpowiednio przenieść stare hity. Na szczęście Konami nie jest jednym z takich wydawców i serwuje nam mieszankę wybuchową zwaną Arcade Advanced.
Jak zapewne pamiętacie Game Boy Advance już od samej premiery był ciągle zalewany różnego rodzaju side-scrollowanymi platformówkami. Jedne były udane, drugie trochę mniej. Znalazło się także miejsce dla naprawdę wybitnych pozycji, jak choćby Crash czy Mario. Z upływem czasu pojawiało się coraz więcej nowych tytułów. Wśród nich znalazł się opisywany Tak.
Na pytanie, jak nazywa się najpopularniejsza żaba na świecie, większość Polaków odpowiedziałaby zapewne, że Monika, przy okazji wspominając o Kulfonie. Życie jednak nie jest łatwe i owa dwójka bohaterów nie doczekała się swojej gry, a szkoda, bo mogłoby być ciekawie. Pozostawmy jednak Polskie realia i przenieśmy się do pewnego bagna.
Starzejący się już GBA stal się developerskim narzędziem tortur chyba we wszystkich możliwych gatunkach gier. Widzieliśmy próby stworzenia strzelanek, role-play’ów i ścigalek, a wszystko to w „pełnym trzy de”. Skutki tego mogliśmy odczuć na własnej skórze grając w przewspaniałe Golden Sun lub Mario Kart. O gorszych próbach wyciągnięcia wszystkich soków z konsolki nie warto wspominać. Warto natomiast zająć się pierwszą próbą odwzorowania realistycznych wyścigów samochodowych pod tytułem GT Advance.
Wraz z rosnącą popularnością mangi i anime Naruto można było się spodziewać także i gier z jego udziałem. GameCube jako pierwsza z konsol domowych miał okazję gościć blond włosego ninję w zrozumiałym języku (w Japonii seria ciągnie się już od kilku lat). Clash of Ninja to tradycyjna, choć o wiele uproszczona bijatyka, która powinna zadowolić wszystkich fanów Naruto.
Jak doświadczenie nauczyło, kolejny blog dedykowany newsom Nintendo nie jest za bardzo potrzebny. Tak więc poprzednia wersja NOTS szybko pożegnała się z życiem. Od tamtego momentu zacząłem myśleć na czymś innym i oto przed Wami wynik tych kilkudniowych rozmyślań. Zamierzam poświecić NOTS tylko i wyłącznie do tekstów, a w głównej mierze do recenzji. W miarę czasu mam nadzieje, że pojawią się tutaj również artykuły innego rodzaju. Jak na razie, starał się będę recenzować posiadane przeze mnie tytuły.
Nie brzmi to może zbyt zachęcająco, ale przez następne tygodnie mam zamiar umieszczać starsze teksty mojego autorstwa opublikowane na ŚwiatN. W między czasie dorzucę też nowości. Będę starał się aktywować raz dziennie, ale niczego nie obiecuję.
Zachęcam wszystkich do czytania i komentowania!
